محمد ابراهيم آيتى
26
تاريخ پيامبر اسلام ( فارسي )
و سياست ايشان بر اساس مناصب مربوط به كعبه استوار ، و رياست هر يك از مؤسّسات وابسته به كعبه را بزرگ يكى از طوايف قريش عهدهدار بود . بطون مهم قريش كه مناصب كعبه را به عهده داشتند عبارتند از : هاشم ، أميّه ، نوفل ، عبد الدّار [ 1 ] ، أسد ، تيم ، مخزوم ، عدىّ ، جمح و سهم . نسب امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب و امام حسن عليهما السلام ( از خلفاى اسلام ) و نيز نسب 37 نفر خلفاى عبّاسى شرق و 17 نفر خلفاى عبّاسى مصر . و 14 نفر خلفاى فاطمى مصر ، و چندين نفر خلفاى حمّودى اندلس در قرطبه و مالقه و جزيرهء خضراء و نيز نسب ائمهء رسّى عراق و يمن و شرفاى مراكش و خلفاى علوى طبرستان به « هاشم » مىرسد . و نسب عثمان بن عفّان و نيز 14 نفر خلفاى أموى ( سفيانى و مروانى ) و 16 نفر خلفاى أموى أندلس به « أميّه » و نسب أبو بكر به « تيم بن مرّه » و نسب عمر به « عدىّ بن كعب » منتهى مىشود . مناصب كعبه مقارن ظهور اسلام به ترتيب ذيل در دست همين ده طايفه بود . 1 - منصب سقايت ، يعنى آب دادن حاجيان و زائران كعبه به دست « عبّاس بن عبد المطّلب » از « بنى هاشم » . 2 - منصب عقاب ( نام پرچمى بوده است ) يعنى : پرچمدارى به دست « أبو سفيان : صخر بن حرب » از « بنى اميّه » . 3 - منصب رفادت ، يعنى : ميهماندارى و پذيرائى زائران كعبه كه از ابتكارات « قصىّ بن كلاب » بود به دست « حارث بن عامر » از « بنى نوفل » . 4 - منصب حجابت ، يعنى : دربانى و كليددارى و منصب سدانت ، يعنى :
--> [ 1 ] - در نسبت به عبد الدار بر خلاف قياس « عبدرىّ » گويند چنان كه در نسبت به حصن كيفا و رأس عين و عبد شمس ، حصكفى و رسعنى و عبشمى گفته مىشود .